فلکه دوم؟ ... با اشاره میگه بیا بالا ... هوا دیگه داره سرد میشه، من با تک تک سلولهای بدنم، سرما رو درک می کنم ... حرفی نمیزنه ... بعد از چند دقیقه ... امروز آخرین باکِ بنزینم رو زدم ... خرج دانشگاه رو باید با همین ماشین جور کنم ... ای کاش فقط دانشگاه بود ... چی میخونی؟ ... الکترونیک، شهرری ... ترجیح دادم ادامه ندم ... اوایل دوست نداشتم کسی بفهمه مسافرکشی می کنم، ولی حالا دیگه با این برچسب نارنجی روی ماشین، کلاً تابلوشدم ... ممنون، پیاده میشم... (امروز)

اون دانشجو، یا اون کارمندی که برای تامین خرج ماشینش، سرراهِ محل کارش مسافرکشی می کنه، یا حتی اون راننده تاکسی عصبانی که خیلی وقتا تو مسیر نوبنیاد تا پارک وی میبینمش، اون خانم محترم که دلش به حال آدم میسوزه و برای اینکه تو این هوای سرد، وجدانش راحت باشه، شما رو سوار میکنه تا به یه جایی برسونه، یا اون آقایی که وقتی می خواستم بهش پول بدم، کلی ناراحت شد که چرا فکر کردم مسافر کشه ... همه و همه ... دست به دست هم میدن تا با چرخوندن چرخِ ماشینشون، چرخه حیات شهر رو حفظ کنند ... و گاهی اوقات نگاههای سرد ما زندگی رو به کامشون تلخ می کنه ...
                

حتی شلوغترین پارکهای تهران هم تو این فصل از سال، بعد از تاریک شدن هوا خلوت می شند. این پارک نزدیک خونه ما هم که تو شبای تابستون جای سوزن انداختن نداره، از این قاعده مستثنا نیست.

ساعت حدود 10شب بود که کفش و کلاه کردم و زدم بیرون تا چند دقیقه ای (شاید هم چند ساعتی!) پیاده روی کنم.

آلبوم بوی بهشتِ حسام الدین سراج رو برای کوش کردن انتخاب کرده بودم؛ کلاه کذایی، مشکی و لبه دار خودم رو (که حسین خیلی ازش بدش میاد) رو تا انتها کشیده بودم پائین به طوری که فقط یک متر جلوتر از خودم رو می دیدم.

پارک تقریباً ساکت بود، هیچ کس و هیچ صدایی ... به جز حسام الدین سراج که تو گوش من نجوا می کرد ...  پیاده روی تو اینجور وقتا از هر کار دیگه ای لذت بخش تره؛ حالا تازه زمستون که بشه و برف هم بیاد که دیگه آخرشه ... حدوداً 45 دقیقه ای فقط راه رفتم و به صدای حسام الدین سراج گوش دادم.

وقتی که دیگه داشتم برمی گشتم، جمعیتِ حدوداً صد نفری تو یه گوشه پارک نظرم رو جلب کرد، رفتم جلو تا ببینم چه خبره ... وقتی خوب نزدیک شدم گوشی رو از گوشم در آوردم تا ببینم چه خبره ... اولش فکر کردم که مسافرن و امشب می خوان اینجا بمونند ... آخه دو تا اتوبوس اونطرف پارک، توقف کرده بودند ... ولی بعد با شنیدن صدا فهمیدم که اشتباه کردم ...

من، حسن، سه ماهه که پاکِ پاکم.

جمعیت همه با صدای بلند: ماشاالله حسن

من، علی، دوازده ماهه که هیچی نکشیدم.

جمعیت همه با صدای بلند: ماشاالله علی

...

یادمه یه بار یه روانشناس تو رادیو می گفت: همه افرادی که دچار اعتیاد می شند، در ابتدا اصلاً تصور نمی کنند که ممکن است، اسیر این غول بی شاخ و دم بشند.

چند روز پیش شنیدم که درصد شناخت دانش آموزان از کراک به مراتب بیشتر از تریاک یا سایر مواد مخدر است و...

بگذریم

آهنگ بوی بهشت از آلبوم حسام الدین سراج به همین نام رو برای دانلود میذارم.            دانلود کنید

امیدوارم لذت ببرید.